Niestety jakiś czas temu awarii uległa karta graficzna w moim laptopie i większość nowych gier, a w szczególności mój ulubiony World of Warcaft stały się dla mnie nieosiągalne. Co prawda GF3 na moim blaszaku przy najskromniejszych szczegółach graficznych WoWa odpala, ale płynność gry momentami pozostawia wiele do życzenia.

Postanowiłem poszukać jakąś fajną alternatywę i udało się mi znaleźć kolejny pochłaniacz czasu. Ancient Domains of Mystery (ADoM).

ADoM posiada w zasadzie wszystkie elementy gry jakie oferuje WoW, za wyjątkiem trybu multiplayer, a nawet nieco więcej. Do wyboru mamy 10 ras i 20 klas postaci, na których wybór mamy wpływ. Dodatkowym elementem jest znak zodiaku, który generowany jest losowo na początku gry i zapewnia on naszej postaci pewne umiejętności.

Akcja gry dzieje się w krainie Ancardia, w której to mamy do wykonania sporo questów i jeszcze więcej potworów i postaci do pokonania. W czasie naszej wędrówki stopniowo rozwijamy nasze umiejętności bitewne (czary, posługiwanie się bronią, etc.) oraz umięjętności takie jak kowalstwo, rolnictwo, płatnerstwo.

Smaczku grze dodają dwa fakty: gra jest w ASCII oraz to, że mamy tylko jedno życie, czyli jedną szansę na przejście gry daną postacią.

Po więcej szczegółów odsyłam na polską stronę i forum o grze ADoM: adom.phx.pl.

O ile gra jest przez większość polecana jako pierwszy roguelike ja czułem się przy pierwszym podejściu do niej mocno zagubiony. Przeraziła mnie mocno klawiszologia.

Osobiście polecam przejść „rogalową ścieżkę” w sposób podobny do mojego.

Na początek zagrać w pierwowzór czyli Rogue. Tu jest bardzo mało klawiszy do zapamiętania.
Następnie zagrać w bardzo przyjemną wersję Dooma – DoomRL.
Gdy już będzie nieco wprawy można zagrać w rewelacyjnego i czasami mocno zaskakującego rogala jakim jest NetHack.

NetHack posiada inny interfejs obsługi niż ADoM i jeśli zbyt mocno się do niego przyzwyczai to na początku ciężko będzie się przestawić na sterowanie w ADoMie, ale wszystko jest do opanowania.

Najfajniejsze jest to, że gry te działają na wielu systemach i architekturach takich jak Atari, Amiga, DOS, a nawet Windows Mobile.
W większości popularnych dystrybucji Linuksa gry te powinny znajdować się w repozytoriach.

Udało mi się jednak znaleźć rozwiązanie, które zadziałało na moim sprzęcie.

Na początek upewnijmy się, że zainstalowane mamy pm-utils i uswsusp:

pacman -S pm-utils uswsusp

Następnie edytujemy plik /etc/suspend.conf i dopisujemy w linii z „resume device” ścieżkę do naszej partycji swap, np.:

resume device = /dev/sda7

Teraz należy stworzyć plik config w /etc/pm/config.d/

touch /etc/pm/config.d/config

i dopisać w nim:

SLEEP_MODE="kernel"

Edytujemy teraz plik /etc/mkinitcpio.conf i w części z HOOKS dopisujemy „resume” przed „filesystems”. U mnie ta linia wygląda tak:

HOOKS="base udev pata sata resume filesystems"

Generujemy init poleceniem:

mkinitcpio -p kernel26

Do /boot/grub/menu.lst w linii z poleceniem kernel dopisujemy „resume=/dev/sda7″ (ścieżka do swap), np.:

# (0) Arch Linux
title Arch Linux
root (hd0,4)
kernel /boot/vmlinuz26 root=/dev/disk/by-uuid/0b5fd253-cf23-4c9b-ba99-44632b4c4727 ro vga=0x361 quiet logo.nologo resume=/dev/sda7
initrd /boot/kernel26.img

Od tej chwili po wpisaniu w konsoli polecenia „pm-hibernate” (lub użyciu hibernacji z menu np. GNOME) komputer powinien zahibernować się i po ponownym uruchomieniu powrócić do stanu z przed hibernacji.

Uwaga: Wszystkie wspomniane tu polecenia wydajemy jako root lub z sudo. Opis działa dla mojego laptopa Compal FL90, powinien jednak działać na innych komputerach.

Jest mały wybieg, który pozwoli zmienić kilka elementów (tapeta, GTK, ikonki) po wpisaniu polecenia:

sudo -u gdm dbus-launch gnome-apperarance-properties

Nie jest to jednak zmiana całego motywu.

Na szczęście w repozytorium znajduje się paczka ze starym GDM: gdm-2.20.

Aby zamienić nowe GDM na stare należy:

• wylogować się z aktywnej sesji GNOME
• przejść do powłoki

Ctrl+Alt+F1

• zalogować się i wydać polecenie:

sudo /etc/init.d/gdm stop

• zainstalować stare gdm:

sudo apt-get install gdm-2.20

• przy pytaniu o wersję menadżera logowania wybrać gdm-2.20
• edytować plik z konfiguracją gdm:

sudo nano /etc/gdm/gdm.conf

• i zmienić w nim wszystkie wyrażenia zawierające /usr/X11R6/bin/X na /usr/bin/X
• Zrestartować system:

sudo reboot

Po restarcie powinien pojawić się stary GDM. Jego dalsza konfiguracja wygląda tak jak zawsze.

Oczywiście zalecam zrobienie kopii pliku gdm.conf aby można było w razie niepowodzeń przywrócić stary GDM!

Na pulpitach widać:

• Screenlets: NowPlaying, Pidgin, Impulse

• Avant Window Navigator

• Conky (pasek i zegar – dwa osobne konfigi)

• GTK: Dust

• Ikony: Hydroxygen

• WM: Gnome

• OS: Gentoo

Dla Debiana i Ubuntu będzie to polecenie:

apt-get install ekg

(oczywiście jako root lub przez dodanie na początku sudo).

Po instalacji konfigurujemy komunikator (bardzo dobry opis konfiguracji jest tutaj).

Teraz możemy przystąpić do stworzenia bota.

Na wstępie zaznaczę, że nie jestem programistą, a kod programu napisany w Pythonie może nie być do końca napisany poprawnie. Kod jest zbieraniną różnych opisów tworzenia bota znalezionych przeze mnie w internecie i zmodyfikowany na tyle aby działał i robił to czego ja oczekuję.

Na początek (jeśli nie posiadamy takiego folderu) tworzymy folder ‘scripts’ w folderze konfiguracji ekg ‘.gg’.

mkdir ~/.gg/scripts

Następnie w nowo utworzonym folderze tworzymy plik bot.py

touch ~/.gg/scripts/bot.py

i edytujemy go swoim ulubionym edytorem (np. vim lub nano)

nano ~/.gg/scripts/bot.py

Na początek musimy dodać ważne nagłówki dla interpretera Pythona, aby wiedział z czym będzie miał do czynienia i załadować odpowiednie moduły.


#!/usr/bin/python
# -*- coding: ISO-8859-2 -*-

import ekg
import os
import urllib
import re

Teraz poniżej dopisujemy dwie funkcje, dzięki którym będziemy wiedzieli czy bot jest załadowany w EKG.

def init():
	ekg.printf("generic","Bot czuwa...")
	return 1

def deinit():
	ekg.printf("generic","Bot zdech³...")
	return 1

Uwaga! Ważne są tabulacje!

Oraz dodajemy funkcję odpowiedzialną za wysyłanie i odbieranie wiadomości przez bota.

def handle_msg(uin, name, msgclass, text, time, secure):

Teraz możemy już dodawać instrukcje, które ma wykonywać nasz bot. W poniższym przykładzie gdy pisząca do nas osoba napisze

!czas

zostanie jej wyświetlona data i godzina serwera w dokładnie takiej samej postaci jakbyśmy sami wpisali polecenie

date

w terminalu.

	if text=="!czas":
		czas = os.popen("%s" % "date").read()
		ekg.command("msg %d %s" % (uin, czas))
		return 1

Zapisujemy plik i następnie ładujemy naszego bota w EKG przez polecenie

/python load bot

Od teraz ktokolwiek do nas napisze !czas zostanie wykonana instrukcja programu i zostanie wyświetlony wynik polecenia date.
Gdybyśmy chcieli wyłączyć bota wykonujemy to poleceniem

/python unload bot

Mojego bota można przetestować na moim gg 7841700 gg: 7191939 (ostatnio nie zawsze włączony). Na początek polecam wpisać polecenie

!help

aby poznać dostępne polecenia.

Plik z moim botem: bot

Z nowego pingwina jestem bardzo zadowolony lecz kosztowało mnie to kilka dni nauki nowego systemu i konfiguracji. Ogólnie już się jakoś w nim odnajduję. Nowy system musiałem też odpowiednio przystroić:

(edit)
Po kilku dniach używania stwierdziłem, że te szarości jednak mi nie odpowiadają.

Po kilku godzinach sprawdzania różnych konfiguracji jądra udało mi się dopasować moduły tak aby system wystartował.

Cały sprzęt z mojej konfiguracji działa. Do modułów dodałem ponadto sterowniki dla kart Realtek i Atheros ponieważ mam dwie karty z takimi chipsetami na USB. Jeśli chodzi o kartę z Realtekiem działa poprawnie, natomiast Atherosa jeszcze nie udało mi się zmusić do działania. Związane jest to z brakiem obsługi kart USB w stabilnym pakiecie madwifi. W najbliższym czasie będę próbował odpalić Atherosa przez madwifi z SVN (podobno działają karty na USB).

Oto mój .config: config
Mile widziane uwagi co można jeszcze dodać do kernela, a co można usunąć.

No niestety… Test nie wypadł mi najlepiej, ale napewno jest swego rodzaju motywacją do pogłębienia wiedzy na temat systemu Linux.

Moja ocena testu:

Red Hat Enterprise Linux Essentials Pre-assessment Questionnaire

Total Score: 26

Wynik kwalifikuje mnie do podstawowego szkolenia RHEL – RH033.

Link do testu [En]: https://www.redhat.com/apps/training/assess/

PS. Przy ‘uprawnieniach i atrybutach’ chyba źle mi punkty policzyło…

Jednym z największych pochłaniaczy czasu poza pracą jest mój nowy nabytek laptop Compal FL90.
Z czystego lenistwa wróciłem do użytkowania Ubuntu. Cały sprzęt w laptopie działa w nim od ręki i nie potrzeba żadnych skomplikowanych konfiguracji sterowników. Używam na nim równorzędnie Visty i Ubuntu 8.10, a wcześniej Ubuntu 8.04.

O ile w przypadku Ubuntu 8.04 nie było żadnych problemów z działaniem, to w wersji 8.10 system potrafi się zawieszać na tyle, że nawet kombinacja Alt+SysRq+ R E I S U B nie działa. Podejrzewam, że przyczyną jest nowa wersja sterowników (iwlagn) do karty bezprzewodowej Intel 4965AGN (wcześniejszym sterownikiem był iwl4965). Pierwszą wersją Ubuntu 8.10 była wersja 64-bit zaktualizowana z wersji 8.04, tutaj zwiechy pojawiały się nawet raz dziennie. Początkowo myślałem, że może to Flash lub Java, bo Firefox też potrafił się nagle wyłączać, jednak instalacja od podstaw wersji 32-bit Intrepida wykluczyła te domysły. Firefox działa normalnie wraz z Flashem i Javą, ale po około tygodniu od instalacji system znowu się zawiesił… Intrepid przycina mi przy połączeniach z sieciami bezprzewodowymi stąd podejrzenie, że właśnie sterownik od karty jest powodem zawieszania się. Po połączeniu jest już wszystko OK.
Podobne zwiechy miałem gdy na 8.04 używałem sterowników z gałęzi compat do zabaw z aircrack-ng.

Dla tych co chcieliby sprawdzić jak działa Linux inny niż Ubuntu na Compalu polecam stronę EkoWiki.

Dziś zawitał do mnie listonosz z zamówionymi płytami z UBUNTU 8.10. W przesyłce standardowo znajdowały się CD (otrzymałem tylko wersję dla x86, zamówione płyty x86_64 nie zostały załączone)  i naklejki z logiem Ubuntu.

W najbliższy weekend płyty rozdam na swojej uczelni.